„Rumunia jest postrzegana przez wielu Polaków poprzez pryzmat epoki Ceausescu. Mimo atrakcyjności znanych kurortów jak Eforia, Konstanca czy Mamaja, interior rumuński kojarzy się z biedą, zaniedbaniem, brakiem odpowiedniej bazy turystycznej. Tak jak Ceausescu należy do przeszłości, tak ten obraz Rumunii już nie jest prawdziwy. Dziś jest to nowoczesna parlamentarna republika demokratyczna, licząca się w NATO i ONZ. Ropa naftowa stabilizuje gospodarkę. Kraj umiejętnie wykorzystuje swoje walory dla rozwoju turystyki. Rumunia szczyci się najczystszym powietrzem w Europie. Nie wolno tutaj palić węglem tylko gazem, stawiać ekranów wzdłuż autostrad, aby nie psuć piękna krajobrazu. Karpaty przyciągają zarówno pieszych miłośników gór (jeszcze dziewiczych – można natknąć się na rysia czy niedźwiedzia), jak i zwolenników sportów zimowych. Ci ostatni znajdą doskonałe warunki w Predeal czy w Sinaji. Sinaja słynie z pałaców królewskich Peles i Pelisor, Braszow i Sybin urzekają swoimi starówkami, szczęśliwie ocalałymi przed niszczycielską działalnością dyktatora. Zamek Bran i Sighisoara przypominają postać Vlada Palownika, słynnego krwawego hrabiego Drakuli. Cały interior usiany jest olśniewającymi architektonicznie cerkwiami, jak Cozia czy Curtea de Arges i warownymi kościołami, jak zapisany na liście UNESCO Prejmer. Rumuni lubią życie na luzie. Unikają sporów politycznych. Spędzają wiele czasu w restauracjach i pubach, gdzie raczą się znaną rumuńską zupą ciorbą, winem, wódką palinką i ulubioną kawą (herbata pojawia się tylko jako lekarstwo dla chorych). Pełne są liczne kasyna, działają wielkie studia muzyczne. Rumuńskie kosmetyki, haftowane bluzki, rękodzieło, np. wielowiekowa ceramika z Horezu są popularne w zachodniej Europie. Bukareszt to nowoczesna dwumilionowa stolica. Niezmiennie fascynuje pomnik gorzkiej chwały i szaleństwa przywódcy –monumentalny były Pałac Ludu, obecnie Parlament. Targoviste przypomina koniec „Słońca Karpat”. Tu został osądzony i stracony wraz z żoną Eleną. Bukaresztańskie ruiny pałacu hospodarów i pałac książęcy w Targoviste wywołują wspomnienia barwnej historii tych ziem. A więc porzućmy stare mity i spójrzmy na dzisiejszą Rumunię inaczej – jako na państwo nowoczesne, zamożne, mające wiele do zaoferowania cudzoziemcom”.
